نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )
16
فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )
به سوى همهء گوشه و كنار جهان اسلام كشيده شده بود ، او در راه تكامل مراتب معنوى به حضور مشايخ زمان خويش رسيده از آنان استفاده برد تا كاملى مكمل گرديد و از كسانى كه بهرهء معنوى برده است در آثار و اجازات خود چنين نام مىبرد . 1 - شيخ روزبهان وزان مصرى 2 - بابا فرج تبريزى 3 - عمار ياسر بدليسى 4 - كهف الدين شيخ الورى اسماعيل قصرى « 1 » 5 - قاضى ابن العصرون دمشقى « 2 » امام ابى محمد محمود بن محمد بن عباس خوارزمى و شيخ الشيوخ عبد الرحيم و عثمان قواس والى السعادة و مودد ذهبى در بغداد و محمد اسكوئى در مرند و امام ابى العلا حافظ و برهان عبد اللطيف صوفى و شمس الائمه ديلمى و قطب الدين نيشابورى و حيدر قزوينى و امام حافظ ابى طاهر سلفى صوفى در اسكندريه و محمد واحد كلهم در تبريز « 3 » استفادهها نمود لكن مشهور چنين است كه او شاگرد چهار استاد برجستهء تاريخ عرفان بوده چنان كه خود در اين زمينه مىفرمايد : گشايش بخشايش مرا از خدمت چهار كس بود . اول : شيخ روزبهان وزان مصرى « 4 » كه اصل وى از كازرون
--> ( 1 ) - روضات الجنان و جنات الجنان ج 2 ص 322 و ديگر مصادر . ( 2 ) - سلسلة الاولياء سيد محمد نوربخش درج در جشننامه هانرى كربن ص 28 . ( 3 ) - اجازه سيف الدين باخرزى درج در دو رساله عرفانى از نجم الدين كبرى ص 252 . ( 4 ) - با روزبهان بقلى شيرازى فرق دارد ادله بسيار در دو رساله عرفانى از نجم الدين كبرى در ص 119 نقل كردهام رجوع شود به آنجا .